جستجوی پیشرفته
بازدید
372
تاریخ بروزرسانی 1395/12/13
خلاصه پرسش
یکی از آموزه‌های وهابیت آن است که جشن گرفتن برای ولادت پیامبر اسلام(ص) نوعی بدعت است! نظر شما چیست و چه پاسخی می‌توان به آنها داد؟
پرسش
آیا اصحاب، ولادت پیامبر اسلام(ص) را هم جشن می‌گرفتند؟ آیا این کار دلیل شرعی دارد؟
پاسخ اجمالی
مهر ورزى و تکریم به پیامبر(ص) یکى از اصول اسلام و  دستوری است که در قرآن بدان توصیه شده و هیچ فردى نمی‌تواند آن‌را انکار کند. بزرگ‌داشت میلاد پیامبر(ص) را می‌توان مصداقی از همین تکریم و تعظیم دانست و حتی اگر گزارشی وجود نداشته باشد که در صدر اول، چنین جشنی برپا می‌شد، اما برپایی آن از باب احترام به پیامبر(ص) یقیناً بدعت نخواهد بود.
در همین راستا تاریخ گواهى می‌دهد که از زمان‌هاى دور، مسلمانان جهان، روز ولادت‏ پیامبر گرامى اسلام(ص) را در هر سال جشن‏ می‌گرفتند و خطیبان به ذکر مدایح آن‌حضرت می‌پرداختند.
 
پاسخ تفصیلی
قبل از آن‌که مستقیماً به موضوع جشن‌های بزرگ‌داشت میلاد پیامبر(ص) بپردازیم، ذکر این نکته لازم است که تکریم و مهر ورزى به پیامبر(ص) یکى از اصول اسلامی و  قرآنى است، و هیچ فردى نمی‌تواند آن‌را انکار کند:
«آنان‌که به پیامبر(ص) ایمان آورده و به تکریم او پرداخته و او را یارى می‌نمایند و از نورى که همراه وى فرود آمده پیروى می‌کنند، آنان همان رستگارانند».[1]
این آیه به مسلمانان، چهار دستور می‌دهد:
1. «آمنوا به»: به پیامبر ایمان بیاورند.
2. «عزّروه»: به تکریم و تعظیم او بپردازند.
3. «و نصروه»: در سختی‌ها او را یارى کنند.
4. «و اتبعوا النور الّذى أنزل معه»: از قرآنى که با او فرستاده شده، پیروى کنند.
مشابه همین مضمون در آیه نهم سوره فتح نیز توصیه شده است.
با توجه به این دو آیه که مهر پیامبر و تکریم او را از فرائض می‌داند، اکنون سؤال می‌شود، آیا گردهمایى مسلمانان در روز تولد پیامبر تحقق بخشیدن به این دو آیه هست یا خیر؟ به طور مسلم، آرى. و هر فردى که از این مجالس دیدن کند، آن‌را نوعى اظهار مهر، مودّت، تکریم و بزرگ‌داشت می‌داند. بنابراین، عمل مسلمانان ریشه قرآنى و اصل آسمانى دارد، در این صورت طبعاً بدعت نخواهد بود. بدعت، آن کار نوظهورى است که در قرآن و سنت براى آن اصل و اساسى نباشد.[2]
در همین راستا در جای دیگری از قرآن کریم می‌خوانیم که پروردگار به این نکته اشاره می‌فرماید که ما پیامبر(ص) را بلند آوازه کردیم: «وَرَفَعْنا لَکَ ذِکْرَکَ».[3]
این آیه حاکى است که ترفیع پیامبر(ص) و بلندآوازه کردن او یکى از نعمت‌هاى الهى بر پیامبر اسلام(ص) است؛ لذا یکى از ابزار «ترفیع پیامبر»، نکوداشت میلاد او است، و شادمانى به دور از هر نوع لهو و گناه در روز ولادت، همگى نوعى ترفیع نبى(ص) و بلند آوازه کردن اوست.[4]
اما این‌که روز میلاد را روز عید قرار دهند، چه ایرادی دارد؟ آیا میلاد پیامبر(ص) کمتر از نزول مائده بر حواریون است که آن‌را عید قرار دادند؟!
«پروردگارا! از آسمان، مائده‌ای براى ما فرود آر تا عیدى براى اول و آخر ما و نشانه‌اى از جانب تو باشد و به ما روزى ده که تو بهترین روزى دهندگانى».[5]
براستى اگر روز نزول مائده (که نعمتى محدود و زودگذر است) استحقاق جشن گرفتن آن‌روز در تمام سال‌ها را دارد؛ چرا و چگونه ولادت پیامبر(ص) یا روز مبعث او (که نعمت بزرگ و جاویدان الهى براى بشریت است) استحقاق چنین‏ جشن و سرورى را نداشته باشد؟!
بنابراین، هرگاه مسلمانان در هر روز و شبى و هر ماه و سالى مجلسى تشکیل دهند و در آن، فضائل و مناقب پیامبر(ص) را یادآور شوند، و آیاتى که در حق او وارد گشته تلاوت کنند، و اشعارى را در مدح او بسرایند، در حقیقت فرمان خدا را در زمینه مهرورزى و تکریم و ترفیع وى به اجرا درآورده‌اند، و علّت این‌که تنها روز ولادت را براى این کار اختصاص می‌دهند، این است که وجود او و تولّد او نعمت بزرگى بود، به همین مناسبت در این روز به آن کار می‌پردازند، بدون این‌که جشن در خصوص آن روز را به شرع مقدس نسبت دهند، بلکه انتخاب آن روى یک نوع گزینش است و ارتباطى به شرع ندارد.
ابن تیمیه و برخی از پیروان او که امروزه نقطه تمرکزشان در مکتب وهابیت است، با این استدلال که گزارشی از مراسم جشن میلاد در زمان صحابه وجود ندارد، این جشن را نوعی بدعت می‌پندارند[6] که با توجه به دلایلی که از قرآن در مورد تکریم و تمجید پیامبر(ص) را وجود دارد، جشن بدون گناه را مسلماً می‌توانیم یکی از بهترین مصادیق تکریم و احترام بدانیم.
سیره مسلمانان و علمای دین
این‌که جشن میلاد نوعی احترام برگرفته از قرآن کریم است، مورد پذیرش بیشتر مسلمانان از گذشته‌های دور بوده و تاریخ گواهى می‌دهد که از دیربازی که آغازش دقیقاً مشخص نیست در این روز مراسم جشن‏ برگزار شده و خطیبان به ذکر مدایح آن‌حضرت می‌پرداختند. بسیاری از اندیشمندان اهل‌سنت نیز برگزاری چنین جشنی را تأیید و بدان توصیه کرده‌اند:
1. احمد بن محمد معروف به قسطلانى (متوفاى 923ق)، از علماى مشهور قرن نهم، درباره جشن‌هایى که در ماه ولادت پیامبر(ص) انجام می‌گیرد، می‌گوید: «مسلمانان، پیوسته در ماه میلاد پیامبر جشن می‌گیرند، اطعام می‌کنند، شب‌ها به پخش انواع صدقات می‌پردازند، اظهار شادمانى کرده و نیکی‌ها را دو چندان می‌کنند، و به قرائت اشعارى در تهنیت ولادت آن‌حضرت می‌پردازند. برکات آن‌حضرت در هر سال نمایان می‌شود. رحمت خدا بر کسانى باد که‏ شب‌هاى ماه میلاد او را عید می‌گیرند...».[7]
2. حسین بن محمد بن حسن معروف به «دیاربکرى» (متوفاى 960ق) نیز، که از قضات مکه به شمار می‌رود، در تاریخ خود می‌نویسد: «مسلمانان پیوسته ماه میلاد پیامبر(ص) را جشن می‌گیرند، اطعام می‌کنند، شب‌ها صدقه می‌دهند، اظهار سرور و شادمانى می‌کنند، در نیکى به فقیران اصرار می‌ورزند، به خواندن مولودی می‌پردازند و کرامات آن‌حضرت در هر زمانى نمایان می‌گردد».[8]
3. ابن عباد می‌گوید: «به نظر من، مولود نبوى از اعیاد مسلمانان است و هر کس در آن روز شادى و سرور کند و با پوشیدن لباس فاخر و چراغانى، شادى خود را آشکار سازد، کار مباحى انجام داده است».[9]
4. از «سیوطى» (متوفای 911ق) پرسیدند: مولودى خوانى در ماه ربیع الاول از نظر شرع، امرى پسندیده است یا ناپسند؟ آیا کسى که آن‌را انجام می‌دهد، مشمول ثواب می‌شود یا خیر؟ سیوطى در پاسخ گفت: «جواب این است که اصل مولودى خوانى که عبارت است از اجتماع مردم و خواندن بخشى از قرآن و خواندن روایات در شأن پیامبر اکرم(ص). در پایان نیز طَبَق‌هاى غذا را می‌آورند و بین مردم پخش می‌کنند. این کار عملى است نیکو که به بانى و شرکت کننده آن ثواب داده می‌شود؛ زیرا با این عمل، قدر و منزلت پیامبر(ص)، بزرگ داشته می‌شود. و در ولادت آن حضرت، شادى می‌شود».[10]
5. شیخ عبدالله هَرَرى (متوفای 1429ق) معروف به حبشى می‌گوید: «برپایى مراسم و یادبود پیامبر(ص) از کارهاى نیکوست و دلیلى بر انکار آن وجود ندارد، بلکه سزاوار است که آن‌را سنت حسنه بنامیم».[11]
 

[1]. اعراف، 157.
[2]. سبحانی، جعفر، راهنماى حقیقت، ص 183-184، تهران، نشر مشعر، چاپ پنجم‏، 1387ش.
[3]. انشراح، 4.
[4]. سبحانی، جعفر، راهنماى حقیقت، ص 184؛ سبحانى، جعفر، بحوث فی الملل و النحل، ج ‏4، ص 170-171، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، مؤسسة الإمام الصادق(ع).
[5]. مائده، 114.
[6]. ر.ک:  ابن باز، عبد العزیز بن عبد الله، مجموع فتاوى و مقالات متنوعه، ج 1، ص 178، ریاض، دار القاسم، چاپ اول، 1420ق؛ الفوزان، صالح بن فوزان، البدعة؛ تعریفها، أنواعها و أحکامها، ص 31 - 35، ریاض، المکتب التعاونی للدعوة و الارشاد و توعیة الجالیات بسلطانة، چاپ سوم، 1422ق؛ ابن تیمیة حرانی، أحمد بن عبد الحلیم، اقتضاء الصراط المستقیم لمخالفة أصحاب الجحیم، ج 2، ص 121 – 123، بیروت، دار عالم الکتب، چاپ هفتم، 1419ق.
[7]. قسطلانی، أحمد بن محمد، المواهب اللدنیة بالمنح المحمدیة، ج 1، ص 89، قاهره، المکتبة التوفیقیة، بی‌تا.
[8]. دیار بکری‏، شیخ حسین، تاریخ الخمیس فی أحوال أنفس النفیس‏، ج ‏1، ص 223، بیروت، دار الصادر، بی‌تا.
[9]. انصاری، اسماعیل بن محمد، القول الفصل فى حکم الاحتفال بمولد خیر الرسل، ص 173، ریاض، وزارة الشؤون الاسلامیة و الاوقاف و الدعوة و الارشاد، 1416ق.
[10]. جلال الدین سیوطی، عبد الرحمن بن أبی‌بکر، الحاوى للفتاوى، ج 1، ص 221 - 222، بیروت، دار الفکر للطباعة و النشر، 1424ق.
[11]. هَرَری، عبدالله، الروائح الزکیة فی مولد خیر البریّة، ص 30، دار المشاریع، چاپ پنجم، 1430ق.
ترجمه پرسش در سایر زبانها
نظرات
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

درخبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید.

پرسش‌های اتفاقی

پربازدیدترین‌ها

  • سریع الاستجابة ترین دعا جهت رسیدن به حاجت کدام است؟
    757971 دستور العمل ها 1386/03/09
    اگرچه دعاهای زیادی از امامان معصوم (ع) نقل شده است که مورد اجابت واقع شده و سریع الاجابة هستند، که ذکر متن آنها در این جا مقدور نیست و فقط به ذکر اسامی چند مورد که دارای اهمیت خاص هستند اشاره می شود: 1. دعای توسل 2. دعای فرج 3. دعای اسم اعظم 4. ...
  • در چه صورت غسل جنابت بر زن واجب می شود؟
    475171 حقوق و احکام 1386/09/04
    از دو راه جنابت حاصل می شود:1) نزدیکی و آمیزش جنسی، اگرچه منی بیرون نیاید.2) بیرون آمدن منی، (حتی بدون دخول) چه در خواب باشد یا بیداری، کم باشد یا زیاد، با شهوت ...
  • آیا ارتباط انسان با جن ممکن است؟
    331951 تفسیر 1386/02/01
    قرآن مجید وجود جن را تصدیق کرده است و ویژگی‏های زیر را برای او برمی شمارد: 1.جن موجودی است که از آتش آفریده شده، بر خلاف انسان که از خاک آفریده شده است.[1] 2. دارای علم ، ادراک، تشخیص ...
  • پیامبران اولوالعزم و کتاب‌های آنها کدام‌اند؟ چرا «اولوالعزم» نامیده شده‌اند و چرا زرتشت و داوود(ع) اولوالعزم نیستند؟
    327691 تفسیر 1387/02/31
    واژه اولوالعزم در آیه 35 سوره احقاف آمده است. عزم به معنای حکم و شریعت است و اولوالعزم یعنی پیامبرانی که دارای شریعت و دین مستقل و جدیدی بوده اند. در روایات برای پیامبران اولوالعزم شرایطی ذکر شده است: 1. داشتن دعوت جهان شمول
  • نماز جمعه به چه صورت خوانده می شود؟
    321973 حقوق و احکام 1389/09/10
    نماز جمعه یکی از عباداتی است که در فضیلتش همین بس که سوره ای از قرآن به نامش آمده است و به جماعت خوانده می شود.نماز جمعه دارای دو خطبه می باشد که با حمد و ثنای الاهی شروع ...
  • آیا کاشت ناخن مانع غسل و وضو است؟
    277427 حقوق و احکام 1387/12/04
    پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است: [1] حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی): اگر ناخن کاشته شده قابل برداشتن نبوده یا ازاله آن مستلزم ضرر و مشقّت باشد ...
  • آیاتی را از قرآن در اثبات امامت امام علی(ع) بیان فرمائید.
    265931 گوناگون 1386/08/30
    بهترین راه اثبات امامت امام علی(ع) برای اهل سنت، تمسک به قرآن و روایاتی که در توضیح آنها در کتب خودشان نقل شده است، می باشد و البته بدیهی است که انسان باید حقیقت جو باشد تا به توجیهات ناصواب و غیر عقلانی ...
  • اصول و فروع دین را نام برده و مختصراً توضیح دهید؟
    264979 حقوق و احکام 1387/09/23
    دسته بندی اصول دین و فروع دین به این شکلی که در میان ما متداول است از احادیث و روایات ائمه (ع) اخذ نشده است؛ بلکه دانشمندان علوم دینی معارف دینی را به این صورت دسته بندی کردند. تاریخ بحث ها در باره به نیمه دوم قرن اول هجری ...
  • تعداد فرزندان حضرت علی (ع)، و نام ایشان و نام مادران آنان چه بوده است؟
    263072 معصومین 1387/06/05
    شیخ مفید در کتاب ارشاد تعداد آنها را هفده تن از دختر و پسر دانسته و پس از آن گفته است: عده‏ای از علمای شیعه گویند که فاطمه پس از وفات پیامبر (ص) جنینی که پیامبر او را محسن نامیده بود سقط کرد. بنابر قول این عده، فرزندان آن حضرت ...
  • عقیقه و احکام و شرایط آن چیست؟
    212758 اخلاق عملی 1391/02/11
    عقیقه عبارت است از: کشتن گوسفند یا هر حیوانی که صلاحیّت قربانی کردن داشته باشد، در روز هفتم ولادت فرزند، جهت حفظ فرزند از بلاها. پرداخت قیمت آن کفایت از عقیقه نمی‌کند. بهتر است عقیقه و فرزندی که برایش عقیقه می‌شود، از حیث جنسیت مساوی باشند، ولی اگر ...

پیوند‌ها

حاضرین در سایت :

5130  نفر