ตำราประวัติศาสตร์ระบุว่า حصين بن نمير (อ่านว่าฮุศ็อยน์ บิน นุมัยร์)[1] คือคนเดียวกันกับ ฮุศ็อยน์ บิน ตะมีม เนื่องจากบางเล่มบันทึกว่า ฮุศ็อยน์ บิน นุมัยร์[2] แต่บางเล่มระบุว่าชื่อ ฮุศ็อยน์ บิน ตะมีม[3] เขาคือหนึ่งในแกนนำฝ่ายบนีอุมัยยะฮ์ที่มาจากเผ่า “กินดะฮ์” ซึ่งผูกพยาบาทกับลูกหลานของอิมามอลี

เขาเคยเข้าร่วมกับกองทัพมุอาวิยะฮ์ในสงครามศิฟฟิน และเคยเป็นแม่ทัพในยุคของยะซีด และเคยเป็นหัวหน้าตำรวจกูฟะฮ์เมื่อครั้งที่ท่านมุสลิม บิน อะกีลประกาศต่อสู้ โดยเขามีหน้าที่ตรวจค้นบ้านเรือนในกูฟะฮ์เพื่อจับกุมท่าน อีกทั้งยังเป็นผู้จับกุมเกส บิน มุซะฮ์ฮัร ผู้ถือสาส์นของอิมามฮุเซน(อ.) และคุมตัวส่งให้อิบนิ ซิยาด ซึ่งได้สั่งประหารเกสในที่สุด[4]

ในปีฮ.ศ. 61 เมื่อท่านอิมามฮุเซน บิน อลี(อ.)ได้ลุกขึ้นต่อต้านยะซีด บิน มุอาวิยะฮ์ และได้เดินทางจากมะดีนะฮ์สู่มักกะฮ์ และจากมักกะฮ์สู่แผ่นดินอิรัก อิบนิซิยาด ข้าหลวงของยะซีดในนครกูฟะฮ์ได้สั่งให้ “ฮุศ็อยน์ บิน นุมัยร์”เคลื่อนทัพมหึมาเข้าขวางทางท่าน ณ แคว้นกอดิซียะฮ์ โดยได้สั่งให้พลทหารกระจัดกระจายกันอยู่ระหว่างกอดิซียะฮ์, ฮะฟาน – กุฏกุฏอนะฮ์ จนถึงภูเขา “ละอ์ละอ์”ในเมืองท่าบัศเราะฮ์เพื่อสกัดกั้นอิมามฮุเซน(อ.)

เขามีส่วนร่วมในการสังหารฮะบี้บ บิน มะซอฮิร หนึ่งในสาวกของอิมามฮุเซน บิน อลีในวันอาชูรอ ปีฮ.ศ. 61 โดยได้นำศีรษะของฮะบี้บผูกไว้ที่คอของม้าเพื่อนำไปยังราชวังของอิบนิ ซิยาด[5]

ในปีฮ.ศ.ที่ 64 เมื่อ “อับดุลลอฮ์ บิน ซุบัยร์” ลุกขึ้นต่อต้านอำนาจของยะซีด บิน มุอาวิยะฮ์ และเพลี่ยงพล้ำจนต้องหลบอยู่บริเวณกะอ์บะฮ์ ฮุศ็อยน์ บิน นุมัยร์คือผู้ที่สั่งยิงก้อนหินถล่มกะอ์บะฮ์จากภูเขาอบูกุบัยส์[6]

ในปีฮ.ศ.ที่ 65 ฮุศ็อยน์ บิน นุมัยร์ดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นชามบดขยี้ขบวนการ “เตาวาบีน”ที่นำโดย สุลัยมาน บิน ศุร็อด คุซาอี ซึ่งทำให้สุลัยมานเสียชีวิตในสนามรบ[7]

และสุดท้ายในยุคขบวนการของ “มุคต้าร ษะเกาะฟี” ในปีฮ.ศ.ที่ 66 “อิบรอฮีม บิน อัชตัร”ได้สังหารฮุศ็อยน์ บิน นุมัยร์ ภายหลังจากที่สามารถปลิดชีพ อิบนิ ซิยาด ระหว่างสงครามได้สำเร็จ[8] บางคนรายงานว่าฮุศ็อยน์ถูกสังหารโดยชะรีก บิน ญุดัยร์ ตัฆลิบี ผู้เป็นหนึ่งในสหายเอกของมุคต้าร ษะเกาะฟีใกล้เมืองมูศิ้ล[9] แต่บางคนก็ระบุว่าเขาถูกลอบสังหารโดยกอซิม บุตรของฮะบี้บ บิน มะซอฮิร[10]