Namaz kılanın yedi tekbirle namaza başlaması müstehaptır. Onlardan birini (niyetinde) tekbiret’ü’l-ihram saymalıdır (buna göre gerçekte altı tekbir müstehaptır.) Ve bu tekbirlerin arasında, Masum İmamlardan rivayet edilen üç duanın okunması müstehaptır.[1] Allame Hilli gibi bazı alimlerin sözlerinden anlaşılan, yedi tekbirden birincisinin mi sonuncusunun mu yoksa ortadakilerden birinin mi tekbiretü’l-ihram olacağına namaz kılanın kendisinin karar vereceğidir.[2] Öyleyse tekbiretü’l-ihramdan sonra ve Fatiha suresini okumadan önce bu tekbirler diğer zikirlerle beraber okunabilir.

Ama bazı fıkıh kitaplarında şöyle yazılıdır: Önce üç tekbir getirip sonra şu dua okunmalıdır:

‘Allahumme ente’l-meliku’l-hak; la ilahe illa ente; subhaneke inni zalemtu nefsi; fe’ğfir li zenbi fe-innehu la yeğfiru’z-zünube illa ente.’

Sonra iki tekbir getirip ardından şu duayı okumalıdır:

‘Lebbeyk ve sa’deyk ve’l-hayri fi-yedeyk ve’ş-şerri leyse ileyk ve’l-mehdi men hedeyte la münciye illa ileyke; subhaneke ve hananiike tebarekte ve taaleyte subhaneke rabbe’l-beyt.’

Ardından iki tekbir getirilip şu dua okunmalıdır:

‘Veccehtü vechiye li’llezi fatare’semavati ve’l-arz alimi’l-ğaybi ve’ş-şehadeti hanifen müslimen ve ma ene mine’l-müşrikin inne salati ve nusuki ve mehyaye ve memati lillahi rabbi’l-alemin le şerike lehu ve bi-zalike umirtu ve ene mine’l-müslimin.’[3]

Demek ki fakihlerin çoğu En’am suresinin 79. ayetini (az bir fazlalıkla) müstehap zikirlerden biri olarak namazın başında getirmişlerdir. Soruda gelen zikirin benzerini, bazı rivayet kitapları Fıkhu’r-Rıza’dan aldıkları da görülmüştür.[4]