Eskiden savaşçılar savaşlarda kendi safındakilere moral vermek, düşmanların da moralini bozmak için şiarlar verir, kahramanlık şiirleri okurlardı. İmam Hüseyin (a.s) ve ashabı da aşura günü anlamlı ve etkili şiarlar verir, kahramanlık şiirleri okurlardı. İmamın (a.s) değerli kardeşi Hz. Ebulfazl Abbas da aşura gününde güzel ve eşsiz şiirler okuyordu. Abbas (a.s) onları okudukça İmam Hüseyin’in safında olanlar özelliklede kadınlar ve çocuklar moral buluyor, bu şekilde onun yaşadığını anlıyorlardı. Aşağıda onun okuduğu şiirlerden birkaçını örnek olarak getiriyoruz:

Çocuklar susuzluktan ağlamaya başladığında İmam Hüseyin (a.s) kardeşi Abbas’ı su getirmesi için Fırat nehrine yolladı. Hz. Abbas nehirin etrafında mevzilenmiş 4000 kişiye karşı şu şiiri okudu:

Hidayet olmuş kalple bu kavimle savaşıyorum.

Peygamberin evlatlarını savunuyorum.

Keskin kılıcımla başlarına vuruyorum ki,

Efendim Hüseyin’in etrafından dağılın diye.

Ben Ali Murteza’nın oğlu Abbasım.

Ki O, her zaman teyid edilmiştir.

Abbas, düşman askerlerini sağlı sollu dağıtıp, nice mert görünümlü namertleri kılıçtan geçirirken şöyle diyordu:

Ölüm geldip çattığı zaman ondan korkmam.

Bedenimin kahramanların içinde yere düşmesinden korkmam.

Ben Abbasım, işim susuzlara su vermektir.

Düşmanla çarpıştığım zaman ölümden korkmam.

Fırat nehrine vardığı zaman önce ondan bir avuç alıp içmek istedi, ancak suyu geri döktü ve onu içmedi. Bu şekilde vefasını ortaya koydu. Ardından şu şiiri okudu:

Ey nefs! Hüseyin’den sonra alçalasın.

Ondan sonra sakın canlı kalmayasın.

Hüseyin ölüm şerbetini içerken.

Sen soğuk ve berrak su mu içersin

Oysa bu iş uzaktır benden

Bu ne benim dinimdir, ne de sağlam inançlı kimsenin.

Bu sırada oklar ve mızraklar yağmur gibi yağmaya başladı. Zeyd b. Verka ona saldırarak sağ kolunu kesti, O da kılıcı sol eline alarak şu şiiri okudu:

Andolsun Allah’a eğer sağ elimi keserseniz,

Dinimi yine de sonsuza dek koruyacağım

Sadık ve takvalı imamımdan ki

Pak ve emin peygamberin evladıdır

Himaye edeceğim.[1]

Bunlar onun aşura günü okuduğu kahramanlık ve savaşa ait şiirler ve şiarların bir kısmıdır. Fakat su getireceği zaman yaşadığını göstermek için Tekbir getirdiğine dair herhangi bir kanıta rastlamadık. Ancak ‘La Havle ve La Kuvvete İlla Billah’ vb. gibi şiarların İmam Hüseyin’in askerlerinin asıl ve genel şiarları olduğunu söyleyebiliriz. Ubeydullah b. Ziyad ve onun Ömer b. Saad gibi uşakları, İslam adına ve harici oldukarı (dinden çıktıkları) bahanesiyle İmam Hüseyin’le (a.s) savaştıklarında Yezidin ordusununda böyle şiarları kullandıkları uzak bir ihtimal değildir.