muhalif cinse kalben ilgi duymak ve onunla evlenmeyi arzulamak günah ve haram değildir. Hakeza eğer insan bu ilgi ve arzu doğrultusunda meşru olan kendi hedefine (istediği kişiyle evlenme arzusuna) ulaşmak için Allah a yalvarır dua veya nezir ya imamlara tevessül ederse çok güzel bir şey ve istenilen bir durumdur. Zira evlilik türünden olan ihtiyaç insanın doğal ihtiyaçlarındandır. Bu ihtiyaç Allah u Teala tarafından insanın doğasında yerleştirilmiştir.

Hakeza insan şer'i olan evliliğin gerçekleşmesi için birisini veya birilerini vasıta kılabilir. Bu hem İslam da ve hem örf ve geleneklerde kabul görülmüştür. Hatta peygamberimizin (s.a.a.) yaşadığı dönemde bu gibi durumlar bizatihi peygamberimizin (s.a.a.) kendisine yönelik gerçekleşmiştir. O dönemde bazı hanımlar peygamber (s.a.a.) ile evlenmeyi arzulamışlar ve kendi bu istek ve arzularını peygambere bildirmek için bazı kimseleri vasıta kılmışlar ve bu vesilelerle arzularını peygambere (s.a.a.) iletmişlerdir.[1] Dolayısıyla böyleli bir istek ve arzunun gerçekleşmesi için Allahın dergâhına başvurarak Allah a yalvarmak ve pak ve temiz kılınmış ehlibeyt imamlarına (a.s.) tevessül etmek oldukça benimsenen bir durumdur. Ancak bilinmelidir ki, şehvet güdümlü her bakış, ister erkek tarafından olsun ister bayan tarafından olsun haramdır.