بازدید
22773
آخرین بروزرسانی: 1398/03/29
خلاصه پرسش
سعادت و کمال انسان در چیست؟
پرسش
سعادت و کمال انسان در چیست؟
پاسخ اجمالی
به نظر می‌رسد سعادت از کمال جدایى ندارد؛ یعنی انسان به هر اندازه که از کمال بهره داشته باشد به سعادت رسیده است. انسان موجودى مرکّب از روح و بدن است و روح جوهره وجود آدمى است. سعادت روح و بدن در دست‌یابى هر یک از این دو به کمال وجودیشان است. سعادت روح در نزدیک شدن و رسیدن به خدا است و در این صورت است که به غایت کمال خودش می‌رسد. البته بهره‌مندى از سلامت بدن و امور مادى در روایات اسلامى از سعادت انسان به حساب آمده است.
در این بین عده‌اى یا سعادت را از کمال جدا می‌دانند و یا در باب انسان‌شناسى دیدگاه دیگرى دارند که همه در جاى خودش مورد نقد واقع شده است؛ مثلاً عده‌اى انسان را موجودى مادى فرض می‌کنند که سعادتش در بهره‌مندى از لذایذ مادى میسّر می‌شود. گروهى، مانند بعضى از فلاسفه عقل را جوهره آدمى می‌دانند، عده‌اى دیگر مانند بعضى از عُرَفا عشق را معیار انسانیت می‌دانند.
پاسخ تفصیلی
پپاسخ دقیق و جامع به این سؤال، در پرتو تبیین صحیح و روشن مفهوم «سعادت» و شناخت درست از انسان و اهدافش، میسّر می‌شود. عده‌اى مانند «کانت» عقیده به جدایى کمال و سعادت دارند، و این‌گونه می‌گویند که در همه دنیا فقط یک کمال و خوبى وجود دارد و آن اراده نیک است. و اراده نیک هم به معناى مطیع بودن در مقابل فرمان‌هاى وجدان است، خواه به دنبال آن خوشى باشد یا نباشد. ولى سعادت آن لذت و خوشى است که با هیچ درد و رنجى همراه نباشد و اخلاق با کمال سروکار دارد نه با سعادت.[1] اما علما و فلاسفه و اخلاقیون اسلامى می‌گویند: به هر اندازه که انسان از کمال بهره ببرد و به غایت خودش نزدیک شود به سعادت رسیده است.[2] اینها مانند کانت سعادت را از کمال جدا نمی‌دانند، البته می‌پذیرند که اگر منظور از سعادت، سعادت حسى(خوشى مادى دنیوى) باشد بالطبع کمال از چنین سعادتى جدا است.[3] از طرف دیگر؛ نوع نگرش مکاتب مختلف به انسان، موجب شده است که تلقى آنها از سعادت متفاوت باشد.
مکتبى که انسان را موجود مادى فرض می‌کند، سعادتش را در گرو تأمین نیازهاى مادی‌اش می‌داند. و در این بین عده‌اى کمال انسان را در برخوردارى هر چه بیشتر از لذایذ مادى می‌دانند(برخوردارى فرد یا جمع) و آن که عقل را معیار انسانیت می‌داند سعادتش را در شکوفایى عقل توسط معارف و حقایق الهی تلقى می‌کند. و عُرَفا که به درون و درد هجران توجه دارند و انسان را موجودى گرفتار آمده در قفس و دور مانده از اصل و وطنش می‌دانند، سعادتش را به میزان بهره‌مندی‌اش از عشق عنوان می‌کنند. و گروه دیگر مثل «نیچه» که قدرت را اساس کار قرار می‌دهند، انسان سعادت‌مند را انسان قادر می‌دانند. اما بر مبناى نظریه اسلام - با قبول عقل و عشق- انسان این‌گونه معرفى شده است: موجودى که استعدادهاى مختلف دارد، از جان و تن(روح و بدن) ترکیب یافته است و مادى صرف نیست؛[4] زندگى واقعى و اصلی‌اش در جهان دیگر است؛ براى ابد خلق شده و اندیشه و اعمال و رفتار و اخلاقیاتش، بدن اخروی‌اش را می‌سازد و... .
با چنین بینشى، سعادت انسان با شکوفایى هماهنگ استعدادهایش و پاسخ مناسب به نیازهاى روحى و جسمی‌اش، محقق می‌شود. برخی از فلاسفه در این‌باره می‌گویند: سعادت هر چیزى عبارت است از رسیدنش به خیر وجودش، و سعادت انسان که موجودى است مرکّب از روح و بدن عبارت است از رسیدن به خیرات جسمانى و روحانی‌اش و متنعم شدن به آن.[5]
روح که از خدا است «و نفخت فیه من روحى»،[6] سعادتش در گرو تقرّب به خدا است؛ یعنى بازگشت به مبدأیى که از آن‌جا نشأت گرفته است. به عبارت دیگر؛ روح جوهر آدمى و از خدا است که و با طىّ مراتبى، در جهان طبیعت رحل اقامت افکنده و سعادتش در این است که با مرکب عشق و مرگ اختیارى[7] از جهان طبیعت کوچ کند و برسد به همان جایى که بدان‌جا تعلق داشت. چنین انسانى گرچه با بدنش در این دنیا است، اما روحش به جاى دیگرى بسته شده است.[8] البته این به معناى بی‌توجهى به امور مادى نیست؛ چرا که بهره‌مندى از سلامتى و تنعّمات مادى و...، از سعادت انسان شمرده می‌شود و توصیه شده است که انسان با رعایت اصول بهداشتى به تقویت جسم خود بپردازد؛ زیرا که جسم سالم، زمینه و شرط روح سالم است.[9] بلکه منظور این است که روح، جوهره انسان و هویتش را تشکیل می‌دهد و هدف از خلقت چنین موجودى تقرّب و نزدیک شدن به خدا است:
«اى نفس مطمئنه! به سوى پروردگارت بازگرد در حالی که تو از خدا خشنود، خدا از تو خشنود است پس در زمره بندگانم وارد شو و به بهشتم درآى».[10]
«ای انسان! تو در راه پروردگارت رنج فراوان می‌کشی، پس پاداش آن‌را خواهی دید».[11] 
«در جایگاهى راستین نزد سلطانى قدرت‌مند».[12]
در همین راستا باید گفت؛ عبادت وسیله‌اى براى تقرّب به خدا است: «از صبر و نماز استعانت بجویید...».[13] لذا می‌توان گفت؛ هر آنچه که انسان را در تقرّب به خدا کمک کند، سعادت او را فراهم آورده است. و این‌جا است که نه تنها نماز وسیله قرب است، خدمت به بندگان خدا هم در زمره عبادت و وسیله‌اى براى نزدیک شدن به خدا تلقى می‌شود.
«این چیزهایى که نعمت به شمار آمده‌اند، تنها در صورتى نعمت‌اند که با غرضى که خدا از خلقت آنها براى انسان داشته، موافق باشند؛ زیرا اینها بدین منظور آفریده شده‌اند که از طرف خدا کمکى براى انسان باشند که در راه سعادت حقیقى خود که همانا قرب به خدا بر اثر بندگى و فروتنى در برابر پروردگارى او است، در آنها تصرف کند.[14]

[1]. مطهرى، مرتضى، مجموعه آثار، ج 22، ص 350.
[2]. مفهوم سعادت در کتاب‌های اخلاقی به عنوان رکن اخلاق است. ر. ک: معراج السعادة، ص 18 – 23.
[3]. مجموعه آثار، ج 2، ص 350.
[4]. حجر، 29؛ مؤمنون، 12 - 14.
[5]. طباطبائى، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 11، ص 18، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.
[6]. «هنگامى کار آن را به پایان رساندم در او از روح خود دمیدم»؛ حجر، 29.
[7]. مرگ اختیارى همان مجاهده با نفس و کشتن آن است که در تعبیر حضرت على(ع) آمده است: «قد احیى عقله و امات نفسه». سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص 337، خ 220، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.
[8]. «... صَحِبُوا الدُّنْیَا بِأَبْدَانٍ أَرْوَاحُهَا مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى»‏؛ نهج البلاغه، ص 147.
[9]. کلینی، کافى، ج 2، ص 550.
[10]. فجر، 27 – 30.
[11]. انشقاق، 6.
[12]. قمر، 55.
[13] بقره، 45.
[14]. المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه، موسوی همدانی، سید محمد باقر، ج 4، ص 154، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1374ش.
اسخ دقیق و جامع به این سؤال در پرتو تبیین صحیح و روشن مفهوم سعادت و شناخت درست از انسان و اهدافش، میسّر می‌شود. عده‌اى همچون «کانت» عقیده به جدایى کمال و سعادت دارند و این‌گونه می‌گویند که در همه دنیا فقط یک کمال و خوبى وجود دارد و آن اراده نیک است و اراده نیک هم به معناى مطیع بودن در مقابل فرمان‌هاى وجدان است، خواه به دنبال آن خوشى باشد یا نباشد. ولى سعادت آن لذت و خوشى است که با هیچ درد و رنجى همراه نباشد و اخلاق با کمال سروکار دارد نه با سعادت.[1] اما علما و فلاسفه و اخلاقیون اسلامى می‌گویند: به هر اندازه که انسان از کمال بهره ببرد و به غایت خودش نزدیک شود به سعادت رسیده است.[2] اینها مانند کانت سعادت را از کمال جدا نمی‌دانند، البته می‌پذیرند که اگر منظور از سعادت، سعادت حسى (خوشى مادى دنیوى) باشد بالطبع کمال از چنین سعادتى جداست.[3] از طرف دیگر؛ نوع نگرش مکاتب مختلف به انسان، موجب شده است که تلقى آنها از سعادت متفاوت باشد.
مکتبى که انسان را موجود مادى فرض می‌کند، سعادتش را در گرو تأمین نیازهاى مادی‌اش می‌داند و در این بین عده‌اى کمال انسان را در برخوردارى هر چه بیشتر از لذایذ مادى می‌دانند (برخوردارى فرد یا جمع) و آن که عقل را معیار انسانیت می‌داند سعادتش را در شکوفایى عقل توسط معارف و حقایق الهی تلقى می‌کند. آنان که همچون عُرَفا به درون و درد هجران توجه دارند و انسان را موجودى گرفتار آمده در قفس و دور مانده از اصل و وطنش می‌دانند، سعادتش را به میزان بهره‌مندی‌اش از عشق عنوان می‌کنند و آن گروه که همچون نیچه قدرت را اساس کار قرار می‌دهند، انسان سعادت‌مند را انسان قادر می‌دانند. اما بر مبناى نظریه اسلام (با قبول عقل و عشق) انسان این‌گونه معرفى شده است: موجودى که استعدادهاى مختلف دارد، از جان و تن (روح و بدن) ترکیب یافته است و مادى صرف نیست،[4] زندگى واقعى و اصلی‌اش در جهان دیگر است، براى ابد خلق شده است و اندیشه و اعمال و رفتار و اخلاقیاتش، بدن اخروی‌اش را می‌سازد و... .
با چنین بینشى، سعادت انسان با شکوفایى هماهنگ استعدادهایش و پاسخ مناسب به نیازهاى روحى و جسمی‌اش، محقق می‌شود. علامه طباطبائى(ره) در این‌باره می‌گوید: سعادت هر چیزى عبارت است از رسیدنش به خیر وجودش، و سعادت انسان که موجودى است مرکّب از روح و بدن عبارت است از رسیدن به خیرات جسمانى و روحانی‌اش و متنعم شدن به آن.[5]
روح که از خداست «و نفخت فیه من روحى»،[6] سعادتش در گرو تقرّب به خداست؛ یعنى بازگشت به مبدأیى که از آن‌جا نشأت گرفته است. به عبارت دیگر؛ روح جوهر آدمى و از خداست که «إنّا لله» و با طىّ مراتبى، در جهان طبیعت رحل اقامت افکنده و سعادتش در این است که با مرکب عشق و مرگ اختیارى[7] از جهان طبیعت کوچ کند و برسد به همان جایى که بدان‌جا تعلق داشت که «و انا الیه راجعون». چنین انسانى گرچه با بدنش در این دنیاست، اما روحش به جاى دیگرى بسته شده است.[8] البته این به معناى بی‌توجهى به امور مادى نیست؛ چراکه بهره‌مندى از سلامتى و تنعّمات مادى و...، از سعادت انسان شمرده می‌شود و توصیه شده است که انسان با رعایت اصول بهداشتى به تقویت جسم خود بپردازد. چراکه جسم سالم، زمینه و شرط روح سالم است.[9] بلکه منظور این است که روح، جوهره انسان و هویتش را تشکیل می‌دهد و هدف از خلقت چنین موجودى تقرّب و نزدیک شدن به خداست:
«اى نفس مطمئنه! به سوى پروردگارت بازگرد در حالی که تو از خدا خشنود، خدا از تو خشنود است پس در زمره بندگانم وارد شو و به بهشتم درآى».[10]
«ای انسان! تو در راه پروردگارت رنج فراوان می‌کشی، پس پاداش آن‌را خواهی دید».[11] 
«در جایگاهى راستین نزد سلطانى قدرت‌مند».[12]
و یا در آیه دیگر آمده است: «جن و انس را نیافریدیم، مگر براى آن‌که بندگى من کنند».[13]
عبادت، وسیله‌اى است براى تقرّب به خدا: «از صبر و نماز استعانت بجویید...».[14] لذا می‌توان گفت؛ هر آنچه که انسان را در تقرّب به خدا کمک کند سعادت او را فراهم آورده است و این‌جاست که نه تنها نماز وسیله قرب است، خدمت به بندگان خدا هم در زمره عبادت و وسیله‌اى براى نزدیک شدن به خدا تلقى می‌شود.
علامه طباطبائى(ره) می‌گوید: این چیزهایى که نعمت به شمار آمده‌اند، تنها در صورتى نعمت‌اند که با غرضى که خدا از خلقت آنها براى انسان داشته، موافق باشند؛ زیرا اینها بدین منظور آفریده شده‌اند که از طرف خدا کمکى براى انسان باشند که در راه سعادت حقیقى خود که همانا قرب به خدا بر اثر بندگى و فروتنى در برابر پروردگارى اوست، در آنها تصرف کند. [15]
 

[1]. مطهرى، مرتضى، فلسفه اخلاق، ص 70 - 71.
[2]. مفهوم سعادت در کتاب‌های اخلاقی به عنوان رکن اخلاق است. ر. ک: معراج السعادة، ص 18 – 23.
[3]. فلسفه اخلاق، ص 72.
[4]. حجر، 29؛ مؤمنون، 12 - 14.
[5]. طباطبائى، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 11، ص 28.
[6]. «هنگامى کار آن را به پایان رساندم در او از روح خود دمیدم»؛ حجر، 29.
[7]. مرگ اختیارى همان مجاهده با نفس و کشتن آن است که در تعبیر حضرت على(ع) آمده است: «قد احیى عقله و امات نفسه»؛ نهج البلاغه، خطبه 220.
[8]. «... صَحِبُوا الدُّنْیَا بِأَبْدَانٍ أَرْوَاحُهَا مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى»‏؛ نهج البلاغه، نامه 147.
[9]. اصول کافى، ج 2، ص 550.
[10]. فجر، 27 – 30.
[11]. انشقاق، 6.
[12]. قمر، 55.
[13]. ذاریات، 56.
[14] بقره، 45.
[15]. تفسیر المیزان، ج 5، ص 281.
ترجمه پرسش در سایر زبانها
نظرات
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

در خبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید

پرسش های اتفاقی

  • منظور از «الذین آمنوا» و «الذین کفروا» در قرآن چه کسانی هستند؟
    8608 مشرکان و کافران 1394/09/24
    خطاب «أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» بیش از هشتاد مورد در قرآن کریم آمده است. هرجا مؤمنان به این خطاب و یا با جمله «الذین آمنوا» تعبیر شده‌‌‏اند، منظور مؤمنان امت پیامبر اسلام(ص) هستند. تعبیر به لفظ «الذین آمنوا» تعبیر محترمانه‌‌‏ای است که این امت بدان مفتخر گردید. اما از ...
  • آیا حی علی خیر العمل جزو اذان بود؟
    12534 مستحبات نماز 1390/11/29
    مسلمانان در وجود و عدم وجود عبارت "حی علی خیر العمل" در اذان اختلاف نظر دارند. عده ای آن را بعد از عبارت "حی علی الفلاح" وارد دانسته، و عده ای دیگر، در اذان خود، این عبارت را نمی آورند. هر دو نظریه، نظرش را منسوب به فعل ...
  • آیا چشم زخم کارساز است؟ چگونه می توان آثار آن را دفع نمود؟
    21827 دعا 1387/07/18
    چشم زخم از تأثیرات نفسانی است که دلیلی بر نفی آن وجود ندارد، بلکه حوادث بسیاری دیده شده است که با چشم زدن منطبق است.مرحوم شیخ عباس قمی(ره) در تعویذات چشم زخم، خواندن آیه 51 از سوره مبارکه قلم را سفارش کرده است. این آیه با توجه به شأن ...
  • منظور از «مُلک کبیر» در آیه 20سوره انسان چیست؟
    6487 تفسیر 1392/07/28
    این آیه در ادامه آیات قبل است که به توصیف نعمت‌های بهشتی می‌پردازد، و از آن‌جا که نعمت‌هاى جهان دیگر قابل وصف نیست -هر قدر هم الفاظ گویا و رسا باشد- در این آیه به صورت سربسته مى‌فرماید: «وَ إِذا رَأَیْتَ ثَمَّ رَأَیْتَ نَعِیماً وَ مُلْکاً کَبِیراً»؛
  • شخص کثیرالسفری که نمازش را باید کامل بخواند اگر به شهر دیگری غیر از محل کار خود مسافرت کند نمازش کامل است یا شکسته؟
    5044 کثیر السفر 1386/03/29
    پاسخگویی به مسایل فقهی فرع بر آن است که مرجع تقلید کاربر محترم مشخص شود تا بر طبق نظر مرجع تقلید او پاسخ گفته شود. در عین حال ما نظر مقام معظم رهبری را در این مسأله متذکر می گردیم .ایشان می فرمایند:"اگر مسافرت به خاطر کاری ...
  • عبدالله بن عمر که بود؟ آیا او با امام علی(ع) مخالفت کرد؟
    16846 گوناگون 1393/04/21
    عبد الله بن عمر(فرزند خلیفه دوم) پیش از رسیدن به سن تکلیف، مسلمان شد و پیامبر اسلام(ص) به جهت سن کمش به وی اجازه حضور در جنگ «بدر» و «احد» نداد. جنگ خندق اولین حضور عبدالله در غزوات پیامبر بود. بعد از مرگ عثمان، عبدالله با امام علی(ع) ...
  • چرا معاویه برخی سنّت های رسول خدا(ص) را ترک می‌کرد؟!
    2985 آنچه شیعه پاسخ گوی آن نیست 1392/10/22
    در برخی از منابع اهل سنت آمده است که؛ معاویه به جهت بغض و کینه‌ای که با حضرت امام على(ع) داشت، با سنّت رسول اللّه مخالفت می‌کرد! از جمله این‌که؛ سعید بن جبیر می‌گوید: «روز عرفه ـ در عرفات ـ نزد ابن عباس بودم گفت: اى سعید! چرا ...
  • آیا شیطان می‌تواند به انسان قدرت‌هایی مثل چشم برزخی بدهد؟
    1878 تفسیر 1395/11/17
    شیطان - با توجه به توانایی که خدا در وجود او قرار داده است – شاید بتواند برخی از اطلاعاتی که برای بشر عادی قابل دسترسی نیست و نیز برخی قدرت‌ها را در اختیار انسان‌هایی قرار دهد که از او پیروی می‌کنند،[1] اما این ...
  • حکم باز کردن روسری و استفاده از موی مصنوعی چه می باشد؟
    11427 حجاب 1389/07/20
    دفتر حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی): موی مصنوعی خود زینت است و باید پوشانده شود. دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی): با توجه به اینکه اگر دختران مسلمان و متدیّن دروس عالى را نخوانند تنها افراد بى بند و بار و ...
  • کیفیت تشریع حجاب در اسلام چگونه بوده است؟
    10779 زن 1389/10/22
    قبل از اسلام زنان براى حضور در اجتماع از پوشش مناسبی برخوردار نبودند. اسلام با ظهور خود، تکلیف این مسئله را معلوم کرد. احکام و محدوده حجاب زنان در آیات سوره های" احزاب" و "نور"  مطرح شده است. دستوراتی که در خصوص زنان در آیات سوره نور آمده ...

پربازدیدترین ها

  • سریع الاستجابة ترین دعا جهت رسیدن به حاجت کدام است؟
    892293 دستور العمل ها 1386/03/09
    اگرچه دعاهای زیادی از امامان معصوم (ع) نقل شده است که مورد اجابت واقع شده و سریع الاجابة هستند، که ذکر متن آنها در این جا مقدور نیست و فقط به ذکر اسامی چند مورد که دارای اهمیت خاص هستند اشاره می شود: 1. دعای توسل 2. دعای فرج 3. دعای اسم اعظم 4. ...
  • در چه صورت غسل جنابت بر زن واجب می شود؟
    554617 Laws and Jurisprudence 1386/09/04
    از دو راه جنابت حاصل می شود:1) نزدیکی و آمیزش جنسی، اگرچه منی بیرون نیاید.2) بیرون آمدن منی، (حتی بدون دخول) چه در خواب باشد یا بیداری، کم باشد یا زیاد، با شهوت ...
  • پیامبران اولوالعزم و کتاب‌های آنها کدام‌اند؟ چرا «اولوالعزم» نامیده شده‌اند و چرا زرتشت و داوود(ع) اولوالعزم نیستند؟
    429907 تفسیر 1387/02/31
    واژه اولوالعزم در آیه 35 سوره احقاف آمده است. عزم به معنای حکم و شریعت است و اولوالعزم یعنی پیامبرانی که دارای شریعت و دین مستقل و جدیدی بوده اند. در روایات برای پیامبران اولوالعزم شرایطی ذکر شده است: 1. داشتن دعوت جهان شمول
  • نماز جمعه به چه صورت خوانده می شود؟
    418891 Laws and Jurisprudence 1389/09/10
    نماز جمعه یکی از عباداتی است که در فضیلتش همین بس که سوره ای از قرآن به نامش آمده است و به جماعت خوانده می شود. نماز جمعه دارای دو خطبه می باشد که با حمد و ...
  • حکم زنا با زن شوهردار چیست؟
    394870 Laws and Jurisprudence 1387/05/23
    زنا خصوصا با زن شوهر دار یکی از گناهان بسیار زشت و بزرگ به شمار می آید ولی بزرگی خداوند و وسعت مهربانی او به حدی است، که اگر گنهکاری که مرتکب چنین عمل زشت و شنیعی شده واقعا از کردۀ خود پشیمان باشد و تصمیم جدی ...
  • آیا ارتباط انسان با جن ممکن است؟
    370958 تفسیر 1386/02/01
    قرآن مجید وجود جن را تصدیق کرده است و ویژگی‏های زیر را برای او برمی شمارد: 1.جن موجودی است که از آتش آفریده شده، بر خلاف انسان که از خاک آفریده شده است.[1] 2. دارای علم ، ادراک، تشخیص ...
  • تعداد فرزندان حضرت علی (ع)، و نام ایشان و نام مادران آنان چه بوده است؟
    349091 معصومین 1387/06/05
    شیخ مفید در کتاب ارشاد تعداد آنها را 27 تن از دختر و پسر دانسته و پس از آن گفته است: عده‏ای از علمای شیعه گویند که فاطمه پس از وفات پیامبر (ص) جنینی که پیامبر او را محسن نامیده بود سقط کرد. بنابر قول این عده، فرزندان آن حضرت ...
  • عقیقه و احکام و شرایط آن چیست؟
    329661 Practical 1391/02/11
    عقیقه عبارت است از: کشتن گوسفند یا هر حیوانی که صلاحیّت قربانی کردن داشته باشد، در روز هفتم ولادت فرزند، جهت حفظ فرزند از بلاها. پرداخت قیمت آن کفایت از عقیقه نمی‌کند. بهتر است عقیقه و فرزندی که برایش عقیقه می‌شود، از حیث جنسیت مساوی باشند، ولی اگر ...
  • اصول و فروع دین را نام برده و مختصراً توضیح دهید؟
    316561 Laws and Jurisprudence 1387/09/23
    دسته بندی اصول دین و فروع دین به این شکلی که در میان ما متداول است از احادیث و روایات ائمه (ع) اخذ نشده است؛ بلکه دانشمندان علوم دینی معارف دینی را به این صورت دسته بندی کردند. تاریخ بحث ها در باره به نیمه دوم قرن اول هجری ...
  • آیا کاشت ناخن مانع غسل و وضو است؟
    311956 Laws and Jurisprudence 1387/12/04
    در غسل و وضو، باید آب به اعضای بدن برسد و ایجاد مانعی در بدن که رفع آن مشکل یا غیر ممکن است، جایز نیست، مگر در صورتی که ضرورتی آن را اقتضا کند و یا غرض عقلائی مشروعی در این امر وجود داشته باشد.در هر حال، اگر مانعی ...