نخست باید گفت؛ اگرچه عزاداری و گریه برای شهیدان -و حتی درگذشتگان به مرگ طبیعی- در سنت اسلامی پذیرفته شده است؛[1] اما آنچه در منابع حدیثی شیعه، در مورد عزاداری در سیره ائمه(ع) مشاهده می‌شود، اهتمام آنان در مورد عزاداری امام حسین(ع) در دهه اول محرم، به ویژه روز عاشورا و روز اربعین است؛[2] اما در مورد امامان(ع) دیگر و حتی پیامبر گرامی اسلام(ص)، توصیه‌ای نداریم که لزوما در یک روز خاص، عزای عمومی و یا مراسم جشنی را برای بزرگ داشت معصومی برگزار کنیم.[3]

از این‌رو، در هر زمان مناسب می‌توان جهت تعظیم شعائر، مراسمی را برای بزرگ داشت آن‌حضرات(ع) برگزار کرد. با این وجود اما برگزاری مراسم در روزهایی که منتسب به آن پیشوایان دینی است، مناسب‌تر به نظر می‌رسد.

بر این اساس، در مورد عزاداری دهه محرم تلاش کنید مراسمتان را در همان زمان‌های مقرر و یا در نزدیک‌ترین زمان ممکن برگزار کنید و در موارد دیگر، مراسم مورد نظرتان را در ساعات غیر کاری روز میلاد و شهادت و یا در نزدیک‌ترین روز ممکن انجام دهید و از پاداش آن بهره‌مند شوید.

[1]. ر. ک: «گریه و عزاداری در منابع اهل سنت»

[2]. ر. ک: «عزاداری امام حسین (ع) از نگاه روایات».

[3]. ر. ک: «برپایی مجالس عزا برای امامان(ع) و عزاداری امام حسین(ع) در دهه اول محرم».