در برخی از منابع اهل سنت آمده است که؛ معاویه به جهت بغض و کینه‌ای که با حضرت امام على(ع) داشت، با سنّت رسول اللّه مخالفت می‌کرد! از جمله این‌که؛ سعید بن جبیر می‌گوید: «روز عرفه ـ در عرفات ـ نزد ابن عباس بودم گفت: اى سعید! چرا صداى تلبیه مردم را نمی‌شنوم؟ گفتم: از معاویه می‌ترسند، ابن عباس، فوراً از خیمه خود بیرون آمده و با صداى بلند گفت: لَبَّیْکَ اللهُمَّ لَبَّیْکَ فَقَدْ تَرَکُوا السُّنَّةَ مِنْ بُغْضِ عَلِیٍّ»؛[1] لبیک اللهم لبیک! سنت رسول خدا را به علت دشمنی با على ترک کردند!
و در برخی منابع دیگر این جمله ابن عباس این‌گونه آمده است: «...وَ إِنْ رَغِمَ أَنْفُ مُعَاوِیَةَ اللهُمَّ الْعَنْهُمْ...»؛[2] گرچه معاویه را خوش نیاید. خدایا! آنان را لعن و نفرین کن.
سِنْدى ـ شارح سنن نسائى ـ در توضیح این عبارت می‌گوید: «ای لأجل بغضه ای هو کان یتقید بالسنن فهؤلاء ترکوها بغضاً له»؛[3] یعنی براى کینه و بغض با على (تلبیه را ترک می‌کردند)؛ چون حضرت على به انجام سنت‌هاى پیامبر پایبند بود، و آنان براى کینه‌توزى با ایشان این سنت پیامبر(ص) را رها کردند.

---