غسل بر دو گونه‌ است، واجب و مستحب.

غسل‌هاى واجب عبارت‌اند از:

1. غسل جنابت؛ جهت آگاهی بیشتر در این زمینه به نمایه 2028 (جنابت و اسباب آن) در همین سایت مراجعه نمایید.
2. غسل‌های ویژه‌ی بانوان: (غسل حیض، غسل نفاس، غسل استحاضه)؛
3. غسل مس میّت؛ جهت آگاهی بیشتر در این زمینه به نمایه 47633 (غسل مس میت) مراجعه نمایید.
4. غسل میّت؛ جهت آگاهی بیشتر در این زمینه به نمایه 38082 ( آداب و احکام قبل و بعد از مردن) مراجعه نمایید.
5. غسلى که به واسطه ی نذر و قسم و مانند اینها واجب مى‌شود.[1]

غسل‌هاى مستحب نیز عبارت‌اند از:

غسل‌هاى مستحب در شرع مقدس اسلام بسیار است و از آن جمله است:

1. غسل جمعه، که وقت آن از اذان صبح است تا ظهر و بهتر است نزدیک ظهر به جا آورده شود و اگر تا ظهر انجام ندهد بهتر است که بدون نیّت ادا و قضا تا عصر جمعه به جا آورد. و اگر در روز جمعه غسل نکند مستحبّ است از صبح شنبه تا غروب، قضاى آن‌را به جا آورد. و کسى که می‌ترسد در روز جمعه آب پیدا نکند می‌تواند روز پنج‌شنبه غسل را انجام دهد. نمایه مرتبط: 4156 (غسل جمعه و نپوسیدن بدن در قبر).
2. غسل شب اول ماه رمضان و تمام شب‌هاى فرد آن، مانند سوم، پنجم و ...، ولى در دهه‌ی آخر رمضان مستحبّ است همه شب غسل کند.
3. غسل شب عید فطر، که وقت آن از اول مغرب است تا اذان صبح و بهتر است در اول شب به جا آورده شود.
4. غسل روز عید فطر و عید قربان، که وقت آن از اذان صبح است تا غروب و بهتر است آن‌را پیش از نماز عید به جا آورد و اگر از ظهر تا غروب به جا آورد، احتیاط آن است که به قصد رجاء انجام دهد.
5. غسل روز هشتم و نهم ذى حَجّه. و در روز نهم بهتر است آن‌را نزدیک ظهر به جا آورد.
6. غسل روز اول و پانزدهم و بیست و هفتم و آخر ماه رجب.
7. غسل روز عید غدیر، که بهتر است قبل از ظهر آن را انجام دهد.
8. غسل روز بیست و چهارم ذى حَجّه.
9. غسل عید نوروز و پانزدهم شعبان و نهم و هفدهم ربیع الاول و روز بیست و پنجم ذى قعده.
10. غسل اِحرام و طواف خانه خدا.
11. غسل زیارت حرم معصومین، به ویژه پیامبر(ص) و حضرت سید الشهداء(ع).
12. غسل توبه؛ یعنى هر گاه بعد از ارتکاب گناهى توبه کند غسل به جا می‌آورد.
13. غسل براى نماز حاجت.
14. غسل برای انجام استخاره.
15. غسل دادن بچه‌اى که تازه به دنیا آمده.
16. غسل زنى که براى غیر شوهرش بوى خوش استعمال کرده است.
17. غسل کسى که در حال مستى خوابیده است.
18. غسل کسى که جایى از بدنش را به بدن میّتى که غسل داده‌‌اند رسانده است.
19. غسل کسى که در موقع گرفتن خورشید و ماه نماز آیات را عمداً نخوانده در صورتى که تمام ماه و خورشید گرفته باشد.
20. غسل کسى که براى تماشاى دار آویخته رفته و آن‌را دیده باشد، ولى اگر اتفاقاً یا از روى ناچارى نگاهش بیفتد یا مثلاً براى شهادت دادن رفته باشد، غسل مستحبّ نیست.[2]

[1]. سبحانى، جعفر، رساله‌ی توضیح المسائل، ص 159، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ سوم، 1429ق.

[2]. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده، بنی هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج‌1، ص 359، م 644، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.