درباره این‌که چرا در زمان پیامبر گرامی اسلام(ص) قرآن با ابزار حفظ و یا رقعه‌نویسی نگهداری می‌شد، باید گفت:
یک. اصرار بر كتابت و نوشتن قرآن كريم با وجود ميلى كه اعراب به حفظ و از بَر كردن داشتند، نشان می‌دهد که از همان روزهاى نخست، مسلمانان می‌دانستند كه در آيات اين كتاب آسمانى نبايد كلمه‌اى تغيير يا تبديل يابد.[1] يكى از وسايلى كه قرآن بر آن نوشته می‌شد پوست بود كه علت استفاده از آن در ثبت مسائل مهم، ماندگارى بيشتر آن بود. ولى تهيه اين ماده حتى براى ثروت‌مندان نيز دشوار بود؛ از اين‌رو، اعراب از مواد مناسب ديگرى هم براى كتابت استفاده می‌كردند، مانند پوست خشكيده درخت نخل يا حتى شاخه خشک ‏شده آن.[2]
دو. نگارش قرآن در زمان پيامبر اکرم(ص)؛ در حقيقت پشتوانه‌اى بود بر آنچه مسلمانان در حافظه‌هاى خود جمع‌آورى می‌كردند.[3]
سه. يكى از عواملى كه علاوه بر حفظ و ضبط قرآن در سينه‌ها، به حفظ و صيانت قرآن از هر گونه تصحيف و تحريف مدد می‌كرد، نگارش قرآن بوده است؛ لذا رسول خدا(ص) به نگارش وحى، سخت اهميت می‌داد و همزمان با بعثت و زندگانى آن‌حضرت تعداد اندكى از مردم به خواندن و نوشتن، آشنايى داشتند، در عين حال رسول خدا(ص) عده‌اى از آنها را به تدريج براى كتابت وحى، انتخاب و گزينش فرمود؛ چرا که تنها راه محفوظ ماندن قرآن در آن زمان -با توجه به کمبود امکانات- حفظ کردن آن و نیز نوشتن آن بر روی رقعه‌های مختلف بوده است.

---