این حدیث هم از نظر سند و هم از نظر جهت صدور و متن مشکل دارد.

الف. از جهت سند: راوی این حدیث شخصی به نام سوید بن غفله است که بر اساس نقل علامه مجلسی، فردی است که اغلاط و اشتباهاتش بسیار است.[1]

ب. از نظر متن و جهت صدور: اگر این حدیث صحیح باشد، با توجه به این که با روایات دیگر قوی تری که به برخی از آنها اشاره می کنیم، در تعارض است، از نظر«جهت صدور» مشکل دارد که شاید تقیه مداراتی منجر به صدور این روایت شده باشد.

افزون بر این، اگر قرار باشد کسی که علی را برتر از دو خلیفه یاد شده می داند مستحق اجرای حد باشد ، پس (نعوذ بالله) نخست باید بر پیامبر اسلام (ص) و خود امام علی (ع) و بسیاری از دانشمندان اهل سنت حد جاری نمود؛ زیرا پیامبر آن حضرت را بر سایرین برتری داد؛ بین خود و علی (ع) عقد اخوت برقرار نمود؛ به حکم مباهله او را نفس خویش قرار داد؛ دستور بستن همه درهایی که به مسجد باز می شد را داد، مگر در خانه علی؛ خبر داد که او خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند و... .[2]

همچنین بسیاری از دانشمندان اهل سنت نیز علی (ع) را برتر از دو خلیفه نخست می دانند.

ثعلبى از مفسران بزرگ اهل سنت- می گوید من از ابا منصور جمشادى شنیدم، او گفت که من از محمد بن عبد اللَّه حافظ شنیدم و او از ... امام احمد بن حنبل (یکى از ائمه اهل سنت) می گفت: آن اندازه از روایاتی که در برتری های علی بن ابی طالب نقل شده، برای هیچ فرد دیگری از اصحاب پیامبر(ص) وجود ندارد.[3]

دانشمند معروف اهل سنت حاکم نیشابورى در مستدرکش از پیامبر اسلام (ص) نقل می کند که آن حضرت فرمود:

مبارزه على بن ابى طالب با عمرو بن عبد ود روز خندق از تمام اعمال امت من تا روز قیامت افضل است.[4]

ابن ابی الحدید معتزلی نیز می گوید: ستایش مخصوص خداوندی است که مفضول را بر فاضل(شخص برتر) در خلافت مقدم کرد!.[5]