خداوند انسان‌ها را زوج و دوگانه آفرید. یعنی آنان دارای دو جنسیت هستند و پیشرفت و تکمیل هرکدام از آنها وابسته به دیگری است. ازدواج یکی از زیبایی‌های آفرینش و از سنن و رسوم قطعی همۀ جوامع بشری است. اسلام نیز به ازدواج که در قرآن و دیگر متون دینی از آن با نام «نکاح» یاد می‌شود اهمیت فراوانی داده آن را موجب آرامش انسان‌ها و افزایش رزق و روزی دانسته است، به طوری که هیچ روشی در دین اسلام وجود ندارد که کاملاً جایگزین ازدواج شود. رفتار و عمل امامان و اولیای دین که بالاترین درک از اسلام را دارند، تأیید‌کننده این ادعاست، مانند آن‌جا که پیامبر(ص) فرمود: ایجاد هیچ ساختاری نزد خداوند محبوب‌تر از ساختار ازدواج نیست. بنابر آنچه در آموزه‌های اسلامی آمده، بنیاد ازدواج و همسرداشتن در بهشت نیز برقرار خواهد بود.

مسئلۀ ازدواج در اسلام آن‌قدر مورد توجه و اهمیت قرار داده شده است که انجام آن در بعضی از روایات مساوی با احراز نیمی از دین است، زیرا ازدواج بنایی است که هستۀ اولیّۀ تشکیل یک اجتماع سالم و الاهی در آن شکل می‌گیرد. اسلام علاوه بر تأکید بر اصل ازدواج، در نحوۀ شکل‌گیری، استمرار و تمام مراحل آن رهنمودهای فراوانی دارد.

در همین راستا شرایط زیر نمونه‌هایی از یک انتخاب خوب می‌باشد:

1. داشتن ایمان واقعی و پای‌بند بودن به مسائل اخلاق اسلامی؛
2. داشتن اخلاق خوب در زندگی که باعث نشاط طرفین و سایر افراد خانواده می‌شود.
3. صداقت و راست گویی،
4. اصالت خانوادگی،
5. پرهیز از مهریه سنگین،
6. و تا آنجا که ممکن است، کفو و هم‌شأن بودن دختر و پسر از نظر فرهنگی، مالی، خانوادگی، علمی، مذهبی و ...

ازدواج می‌تواند دائم باشد که بهترین نوع ازدواج بوده و بیشترین توصیه به ازدواج، انصراف به همین نوع دارد، اما ازدواج دیگری به نام ازدواج موقت و یا «متعه» وجود دارد که در فرهنگ عمومی گاه به آن «صیغه» نیز گفته می‌شود. گرچه وجود چنین ازدواجی نیز برای جلوگیری از فساد و فحشا لازم است، اما تنها در هنگام ضرورت باید به دنبال چنین نوعی از ازدواج بود.

احکام فقهی پیوند مقدس ازدواج را می‌توانید در باب «ازدواج» از بخش «فقه و احکام» این سایت ملاحظه فرمایید.