در روایات متعددی از نقش مؤثر ائمه‌ی اطهار(ع) در روز قیامت و در کنار حوض کوثر[1] یاد شده است.

به عنوان نمونه، بر اساس روایتی، رسول خدا(ص) به امام علی(ع) فرمود: من در لب حوض (کوثر) بر شما وارد می‌شوم و تو اى على! ساقى(کوثر) هستى، حسن(ع) حامی و محافظ آن بوده، حسین(ع) امرکننده، على بن الحسین(ع) فارط و تعیین کننده(مقدار آن)، محمد بن على(ع) توزیع‏کننده، جعفر بن محمد(ع) سوق دهنده مردم به سوی آن، موسی‌ بن جعفر(ع) حسابگر دوستان و دشمنان و بازدارنده منافقان (از نزدیک شدن)، على بن موسى(ع) زینت‏کننده مؤمنان، محمد بن على(ع) تعیین‏کننده درجات اهل بهشت، على بن محمد(ع) خطیب شیعیان  و تزویج‏کننده شیعیان با حور عین، حسن بن على(ع) چراغ اهل بهشت که از نور او استفاده مى‏کنند، حضرت مهدى(عج) شفاعت‏کننده آنها در روز قیامت است، آن‌جا که خداوند اجازه‌ی شفاعت را به کسى نمى‏دهد، مگر برکسى که بخواهد و از او راضى باشد.[2]

در مورد اعتبار این روایت باید گفت؛ بنابر جست‌وجویی که در منابع قابل دسترس داشتیم، این روایت ابتدا در کتاب‌هایی که در قرن پنجم و ششم تألیف شده، گزارش شده است. مطالب مندرج در این کتاب‌ها - اگر مخالف با قرآن و آموزه‌های پذیرفته‌شده دینی نباشد - قابل پذیرش است؛ و در همین راستا روایت یاد شده - حتی اگر سندی نداشته باشد که از دیدگاه دانش رجال، سندی صحیح ارزیابی شود - به دلیل مخالفت نداشتن با عقل، قرآن و روایات صحیح می‌تواند روایتی قابل پذیرش باشد و دست کم دلیلی قطعی برای عدم پذیرش آن وجود ندارد.

[1]. «اوصاف حوض کوثر»، 128؛ « منظور از حوض در خطبه 10 نهج البلاغه»، 88008.

[2]. ابن شاذان، محمد بن احمد، مائة منقبة من مناقب أمیر المؤمنین و الأئمة من ولده(ع) من طریق العامة، ص 23، قم، مدرسة الإمام المهدی(عج)، چاپ اول، 1407ق؛ ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی طالب(ع)، ج 1، ص 292، قم، علامه، چاپ اول، 1379ق؛ ابن طاووس، علی بن موسی، الطرائف فی معرفة مذاهب الطوائف، محقق، مصحح، عاشور، علی، ج 1، ص 173 – 174، قم، نشر خیام، چاپ اول، 1400ق؛ خوارزمی‏، موفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ج 1، ص 144، قم، انوار الهدی‏، چاپ دوم، 1423ق. «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ أَنَا وَارِدُکمْ‏ عَلَى‏ الْحَوْضِ‏ وَ أَنْتَ‏ یا عَلِی‏ السَّاقِی‏ وَ الْحَسَنُ الذَّائِدُ وَ الْحُسَینُ الْآمِرُ وَ عَلِی بْنُ الْحُسَینِ الْفَارِض‏...».