جستجوی پیشرفته
بازدید
1561
آخرین بروزرسانی: 1400/11/24
خلاصه پرسش
گفته می‌شود که یاد خدا در مشکلات و بلاها باعث آرامش دل‌ها خواهد شد؛ اما از طرفی، خدا بندگان خاصی که همیشه به یادش هستند را بیشتر در معرض مشکلات قرار می‌دهد. این دو چگونه قابل جمع است؟!
پرسش
گفته شده است؛ زمانی که انسان از به‌ وجود آمدن یک مشکل یا رنجی دچار ترس و استرس می‌شود، یاد خدا باعث آرامش انسان خواهد. این در صورتی است که در احادیث گفته می‌شود که پروردگار، بندگانش را در معرض رنج و سختی قرار می‌دهد، به خصوص مؤمنان را بیشتر از بقیه گرفتار رنج و سختی می‌کند. سؤالم این است که خدایی که هر اندازه به او نزدیک‌تر می‌شویم، بیشتر ما را دچار رنج و سختی می‌کند، چطور زمانی که از به وجود آمدن رنج و سختی می‌هراسیم، با یاد او آرامش می‌یابیم؟!
پاسخ اجمالی

زندگی دنیا همواره همراه با بلاها و گرفتاری‌ها است و این مشکلات، اختصاصی به مؤمنان ندارد؛[1] نهایت این‌که انسان‌های مؤمن در مشکلات و سختی‌ها با یاد خدا آرامش می‌یابند. بنابر این، مشکلات و گرفتاری‌ها موجب اتصال بیشتر مؤمنان به خدا می‌شود و خداوند برای این‌که اتصال مؤمنان استمرار داشته باشد، و آنان بیش از پیش خالص‌تر گردند آنها را بیشتر در گرفتاری می‌اندازد.[2] علاوه بر این‌که خداوند در صورتی مؤمنان را گرفتار بلا می‌کند که خیر و مصلحت آنان در سختی و مشکلات باشد؛ بر این اساس، ممکن است خداوند برای برخی از مؤمنان هیچ مشکل و گرفتاری را مقدر نکند یا فقط نوع خاصی از بلا را که برای او قابل تحمل است مقدر کند.

پیامبر اکرم(ص) به نقل از خداوند می‌فرماید: مصلحت برخی از بندگانم در نداری و فقر است، به گونه‌ای که اگر آنها را ثروت‌مند و بی‌نیاز گردانم، فاسد می‌شوند و مصلحت برخی دیگر در سلامتی است که اگر آنها مریض گردانم به سمت فساد می‌روند و مصلحت برخی در بیماری است که اگر سلامتی داشته باشند، فاسد می‌شوند.[3]


[1]. ر. ک: «حوادث و مشکلات وسیله ای برای امتحان و تعالی انسان»، 4735.

[2]. ر. ک: « فلسفۀ درد و رنج در زندگی اولیای الاهی»، 2056؛ « غرض از امتحانات الهی»، 107؛ «پیمان گرفتن خدا از مؤمنان بر امتحان‌های الهی»، 47762.

[3]. «فَإِنَّ مِنْ عِبَادِی الْمُؤْمِنِینَ مَنْ لَا یصْلِحُهُ إِلَّا الْفَاقَةُ وَ لَوْ أَغْنَیتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِک، وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِی مَنْ لَا یصْلِحُهُ إِلَّا الصِّحَّةُ وَ لَوْ أَمْرَضْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِک، وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِی مَنْ لَا یصْلِحُهُ إِلَّا الْمَرَضُ وَ لَوْ أَصْحَحْتُ جِسْمَهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِک‏ ...»؛ طوسی، محمد بن الحسن، أمالی، ص 166، قم، دار الثقافة، چاپ اول، 1414ق.

نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

پرسش های اتفاقی

پربازدیدترین ها