1. شیخ مفید می‌گوید: علت پنهان بودن قبر حضرت علی(ع) بر اساس وصیت خودشان بود؛ چون حضرتشان می‌‌دانست حکومت بنی‌امیه که بعد از ایشان روی کار می‌‌آید، و در دشمنی با اهل‌بیت(ع) تصمیم جدی دارند، هرچه در توان دارند، از گفتار و کردار در دشمنی با آن‌حضرت دریغ نخواهند کرد.[1]

سید بن‌ طاووس در مقدمه دوم کتاب فرحة الغری بعد از ذکر مواردی که بنی‌‌امیه در جهت محو آثار اهل‌بیت(ع) انجام داده بودند، می‌‌نویسد:

این امور باعث شد که امیرمؤمنان(ع) وصیت کند تا از بیم معاویه، خوارج و پیروانشان، مخفیانه دفن شود تا مبادا آنها بر نبش قبر تصمیم بگیرند و برای بنی‌‌هاشم ایجاد مزاحمت کنند، و میان آنها جنگ درگیرد و باعث فتنه‌های بزرگ شود.

وی می‌گوید: در حالی که امام(ع) در زمان حیات تلاش می‌‌کرد تا آتش فتنه را خاموش کند، چگونه وصیّت به ترک امری نکند که منشأ درگیری و نزاع بعد از آن‌حضرت خواهد شد![2]

ابن ابی الحدید؛ اما علت ناپیدایی قبر امیرمؤمنان(ع) را، تصمیم فرزندان حضرت بر این کار دانسته و می‌گوید:

هنگامی که علی(ع) کشته شد، فرزندانش از ترس این‌‌که مبادا بنی‌‌امیه قبر حضرتشان را مورد اهانت قرار دهند، آرامگاه او را پنهان نمودند.[3]

به هر حال، این کار چه به وصیت خود امام(ع) بود، و یا تصمیم فرزندانش؛ اما نکته مهم این است که عداوت و دشمنی عمیق بنی‌‌امیه که در رأس آنها در آن زمان، معاویه قرار داشت، علت اصلی پنهان نگه‌داشتن قبر علی(ع) بود.

2. قبر امام علی(ع) همواره پنهان بود، تا این‌‌که امام صادق‌(ع) در زمان دولت عباسی آن‌را آشکار و به مردم معرفی کرد. امام صادق(ع) هنگام ورودش نزد منصور دوانقی(دومین خلیفه عباسی) که در حیره بود، قبر جدش را زیارت کرد، و بعد از این زیارت، شیعیان محل دفن بدن امام(ع) را شناختند و از آن زمان زیارت قبر حضرتشان را آغاز کردند.[4]

[1]. شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج 1، ص 10، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، 1413ق.

[2]. سید بن طاووس، فرحة الغری فی تعیین قبر امیرالمؤمنین علی(ع)، ص54، مرکز الغدیر للدراسات الاسلامیة، الطبعة الاولی 1419هـ/ 1998م. 

[3]. ابن ‌ابی ‌الحدید، عزالدین بن هبة ‌الله، شرح نهج البلاغة، ج 4، ص81،‏ قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، چاپ اول، 1404ق.

[4]. الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج 1، ص ص 10؛ عده اى از علماء، مجموعة نفیسة فی تاریخ الأئمة(ع)، ص 223، بیروت، دار القاری، چاپ اول، 1422ق/ 2002م.‏