زبان مهم‌ترین وسیله برای برقراری ارتباط بین انسان‌ها است. و این توانایی بر تکلم و صحبت کردن، از نعمت‌های بزرگ خداوند متعال است که در ابتدای سورۀ الرحمن فرمود: «عَلَّمَهُ الْبَیان»؛^[i] نطق و بیان را به او آموخت.

انسان‌ها در دنیا با زبان‌های گوناگونی با هم ارتباط برقرار می‌کنند که یکی از آن زبان‌ها، زبان عربی است. زبان عربی بیش از هزار سال است که با زبان فارسی پیوند دارد. مهم‌ترین ویژگی زبان عربی این است زبان قرآن است و خدای متعال آیات کتاب خود را با این زبان بر ما نازل کرده است. پیامبر اسلام(ص) و ائمه‌ی معصومین(ع) با این زبان با خدا مناجات می‌کردند. و این زبان، زبان متون و منابع ارزشمند اسلامی؛ یعنی متون حدیثی، تفسیری، تاریخی و ... است؛ از این جهت دارای قداست و ارزش خاصی است و کسانی که بخواهند بدون واسطه با حقیقت اسلام آشنا شوند، لازم است که با این زبان آشنایی کامل داشته باشند.

علاوه بر آنچه بیان شد زبان عربی ویژگی‌های خاصی دارد که برخی از آنها عبارت‌اند از:

1. یکی از کامل‌ترین و غنی‌ترین زبان‌ها، زبان عربی است.
2. از وسیع‌ترین زبان‌ها در لغت و اصطلاح زبان عربی است.
3. زبان عربی را زبان اهل بهشتیان نیز دانسته‌اند؛‌ چنان‌که از رسول اکرم(ص) نقل شده است: «من عرب را به خاطر سه چیز دوست می‌دارم: اول این‌که خودم عرب هستم، دوم این‌که قرآن عربی است، و سوم این‌که زبان اهل بهشت عربی است».[ii]

با این توصیف‌ها، ضرورت یادگرفتن زبان عربی برای غیر عرب‌زبان‌هایی که تشنه و دل‌داده معارف دینی و نیازمند به استفاده از منابع اصیل آن می‌باشند واضح است.

[i]. الرحمن، 4.

[ii]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، یزدى طباطبایى، فضل‏الله‏، رسولى، هاشم‏، ج 5، ص 316، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش.