جستجوی پیشرفته
بازدید
3237
آخرین بروزرسانی: 1396/12/09
خلاصه پرسش
آیا علم به یک چیز، مستلزم احاطه بر آن است؟ و اگر این طور باشد و با توجه به اینکه اگر چیزی احاطه شود محدود خواهد بود، چگونه خداوند نامحدود بر ذات خود علم داشته و بر خود محیط خواهد شد؟!
پرسش
با سلام؛ آیا علم به چیزی مستلزم احاطه بر آن چیز است؟ و اگر این طور باشد علم از نفس خود هم مستلزم احاطه بر خود است؟ در این صورت، آیا خداوند که نامحدود است و از ذات خود علم دارد بر خود محیط گشته، در حالی‌که اگر چیزی احاطه شود محدود است؟
پاسخ اجمالی
1. علم نزد حکما، مطلق ادراک است، و تعریف دقیق فلسفی آن عبارت است از حضور موجود مجرد از ماده نزد موجود مجرد دیگر.[1] بنابر این حقیقت علم همان حضور و انکشاف معلوم نزد عالم است. البته حضور و انکشاف معلوم نزد عالم، مستلزم احاطه‌ی عالم به معلوم است.
2. هر چند بین عالم و معلوم باید تغایر باشد، ولی تغایر اعتباری کافی است؛ از این‌رو در مورد علم به نفس در حقیقت بین عالم و معلوم اتحاد بر قرار است و اختلاف آن دو اعتباری است.[2]
نتیجه این‌که در علم ذات به ذات، عالم و معلوم تغایر ندارند. بنابر این، اگر از آن به احاطه ذات بر ذات یا حضور ذات برای ذات تعبیر شود، نباید چنین گمان کرد که حقیقتاً دو چیز متفاوت وجود دارد و یکی بر دیگری احاطه دارد و یا این‌که یکی نزد دیگری حاضر است.
نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

در خبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید

پرسش های اتفاقی

پربازدیدترین ها